بسم الله الرحمن الرحیم

علائم ظهور (1)

 مردم یکدیگر را دروغگو می­خوانند

امیرالمؤمنین (علیه السلام) می فرمایند: قبل از ظهور حضرت، سالهایی بر مردم می­گذرد که در این سالها خدعه و نیرنگ در جامعه گسترش پیدا کرده تا جایی که انسانهای راستگو و درستکار را تکذیب می­کنند و سخن آنها را نمی­پذیرند و در مقابل انسانهای دروغگو و حیله­گر مورد تصدیق مردم قرار می­گیرند. این اختلاف در میان مردم و حتی شیعیان آنقدر بالا می­گیرد که مسلمانان از یکدیگر برائت جسته، یکدیگر را لعن می­کنند و به روی یکدیگر آب دهان می­اندازند. (بحارالأنوار ج : 52 ص : 245 و246)

قبل از ظهور، اسلام غریب می­شود

قبل از ظهور حضرت، اسلام و دین خدا در غیبت قرار می­گیرد. معنای غربت دین خدا عمل نکردن مردم به احکام دینی و یا کم اطلاعی و یا حتی بی اطلاعی از احکام دین خداست. به عنوان نمونه الآن شاهد هستیم که برخی از به اصطلاح روشن فکران، دین خدا و وحی را تا حدّ تعالیمی بشری و قابل تغییر تنزّل می­دهند، تا جایی که افکار خود را فرا دینی و به اصطلاح آزاد اندیشانه می­پندارند و به دانشجویان خود اینگونه تلقین می­کنند که حتی اگر تعصّب دینی داشته باشید و بخواهید در چارچوب دین حرکت کنید، افکار خود را اسیر کرده و نمی­توانید درست فکر کنید. برخی از آنها حتی دین را افیون و مایه­ی عقب ماندگی جوامع دانسته، یکدیگر را به خروج از ملایت الهی ترغیب می­کنند (بحارالأنوار ج : 52 ص : 191)