بسم الله الرحمن الرحیم

معنای «انا قتیل العَبَرَه» چیست؟

اضافه شدن «قتیل (کشته)» به العبره (اشک)» ، اضافه­ی سبب به مسبب است. بنابراین، جمله­ی «من کشته­ی اشکم» بدین معناست که کشته شدن من، سبب جاری شدن اشک است. این جمله در احادیث نیز چین تفسیر شده است:

الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ (علیه­السلام) : أَنَا قَتِیلُ الْعَبْرَةِ لَا یَذْکُرُنِی مُؤْمِنٌ إِلَّا اسْتَعْبَرَ.[1]

من کشته­ی اشکم. مؤمنی از من یاد نمی­کند، جز این­که می­گرید.

در واقع «أنا قتیل العبره» به یک پدیده­ی مهم و تنبّه آفرین اجتماعی و تاریخی اشاره دارد که کشته شدن هیچ کس در طول تاریخ، به اندازه­ی کشته شدن سید الشهدا، غم انگیز و گریه آور نبوده و نیست. … درباره­ی هیچ کس جز امام حسین (علیه­السلام) گزارش نشده است که همه­ی پیامبران از آدم ابوالبشر تا خاتم الأنبیاء (صلی­الله­علیه­وآله) و خاندان پیامبر و جمعی از اصحاب پیامبر خدا قبل از تولدش، بر او گریسته باشند و نیز فرشتگان، پریان، حیوانات و زمین و آسمان بر او گریه کرده باشند و حتّی دشمن هم بر او گریسته باشد. در طول تاریخ کسی را سراغ نداریم که مردمی بیش از یک­هزار و سیصد سال، بر او بگریند.

آری! سید الشهدا «کشته­ی اشک» است؛ اشکی که تا وقتی انتقام خون همه­ی مظلومان تاریخ را از ستمگران باز نستاند و آرمان­های حسینی را به رهبری فرزند بزرگوارش مهدی آل محمد، در جهان تحقق نبخشد، همچنان بر گونه­های مؤمنان راستین و علاقمندان به خاندان رسالت، جاری خواهد بود.

برگرفته از کتاب «گزیده­ی دانشنامه­ی امام حسین (علیه­السلام)». صفحات 803 و 804