بسم الله الرحمن الرحیم

وظایف آقا در قبال همسر (2)

قدردانی از محبت­های همسر: محبت­های پی­درپی همسر، در حق شما، موجب نشود که حق او را نادیده گرفته و تصور کنید این محبت­ها وظیفه­ی اوست. لذا هر بار که شاهد لطف و محبت جدیدی از همسرتان هستید، از او به شایستگی تشکر و قدردانی کنید. به او بگویید که شرمنده­ی این همه لطف و محبت هستید و از این که این شاهد محبت­های او هستید، از صمیم قلب خوشحالید.   

همسر خود را با دیگران مقایسه نکنید: یکی از مشکلاتی که ـ مخصوصا در اوایل زندگی ـ در خانواده­ها ایجاد می­شود، مقایسه­ی خانم تازه خانمان با خانم­هایی است که ده­ها سال تجربه­ی خانه­داری داشته­اند. آقا گمان می­کند که همسرش باید در روزها و ماه­های اوّل زندگی همانند مادرش، کدبانویی متبحر باشد. این تصور موجب می­شود که سطح انتظارش از او بالا رفته و زمینه­ی بگومگوها و درگیری­های خاصی را فراهم آورد.    

به همسر خود کمک کنید تا توامندی­های خود را باور کند: همسر شما توانمندی­­های بالقوه­ی زیادی دارد. شوهر دلسوز و فهمیده کسی است که با رفتار تکریمی خود، همسرش را تشویق نماید تا توامندی­های خود را ابراز کرده و روز به روز پیشرفت بیشتری داشته باشد.   

از دست­پخت خانم تعریف کرده و از زحمات او تقدیر نمایید. البته اگر انتقادی هم داشتید به گونه­ای مطرح کنید که روحیه­ی خودباری همسر را از او نگرفته و زحمات او نادید گرفته نشود. او تشویق کنید که جایگاه خود را درخانه بیابد و با عشق و علاقه به خانه­داری بپردازد. برخورد­های نادرست شما در این مواقع بیش از هر چیز موجب کم شدن علاقه­ی همسر نسبت به خانه و در نتیجه تداوم مشکل خواهد شد.  

تشکر از زحمات همسر: وقتی سر سفره می­نشینید گاهی اوقات دست همسرتان را ببوسید و از زحماتش تشکر کنید. بعد از صرف غذا به او کمک کنید تا سفره را جمع کند. حتی گاهی اوقات به او بگویید، شما بنشینید تا من خودم سفره را جمع کنیم. شما امروز خیلی خسته شدید. چنین کاری نشان­ دهند­ی میزان توجه شما به زحمات همسر و تلاش عملی در یاری کردن همسر در کارهای خانه می­باشد. ممکن است این کار زمان خاصی نبرد؛ اما در استحکام عاطفی بنیاد خانواده و دلگرم کردن خانم فوق العاده مؤثر است.  

حفظ نظم خانه، تشکر عملی از زحمات خانم: یکی از مصادیق تشکر عملی از خانم دقت در حفظ نظم خانه و جمع آوری وسایل شخصی خود است. خانم از صبح تا ظهر زحمت می­کشد و خانه را آراسته می­کند. آقا که از بیرون می­آید بعد از یکی دو ساعت خانه را تبدیل به بازار شام کرده و زحمات خانم را به باد می­دهد. چنین کاری در واقع بی­اعتنایی به زحمات خانم و بی­توجهی به دغدغه­ی او در نظم دادن به منزل است. (ادامه دارد...)

 بسم الله الرحمن الرحیم

وظایف خانم در قبال همسر (2)

دقّت در پخت غذا و تزئین سفره: سعی کنید بدون افتادن در دام اسراف و با امکاناتی که در اختیار دارید، غذا را به بهترین وجه ممکن طبخ کنید. از قبل وقت بگذارید و غذا را با هنرمندی تزئین کنید. وقتی سفره پهن می­کنید، با ماست، سبزی و غیره سفره را پر کنید.

برخی از خانم­ها برای فرار از این گونه مسئولیت­ها و توجیه کم دقتی خود، گمان می­کنند این گونه کارها تجمل گرایی است و نزد خداوند هم ارزشی معنوی نخواهد داشت. در صورتی که حقیقت چیز دیگری است. این گونه کارها علاوه بر آن که نوعی تفریح بوده و نشاط آور است، نشان دهنده­ی میزان علاقه­ی شما به زندگی و همسر هم خواهد بود.

آقایی می گفت: همسرم با زحمت غذا می پخت اما غذا را با قابلمه سر سفره می گذاشت! و می گفت: توی قابلمه بخوریم بهتره. چون اسراف کاری خوبی نیست، ما نباید ظرف اضافی کثیف کنیم!

تصور کنید روزی همسرتان به صورت سر زده و به اتفاق دوستش به منزل آنها برود. می­بیند خانم برای شوهرش چه سفره­ای درست کرده. چه­قدر قشنگ سفره آرایی کرده!  درست است که مقایسه­گری کار صحیحی نیست؛ اما این احتمال را هم بدهید که شوهر شما با دیدن این همه سلیقه و دقت به حال خود افسوس بخورد و احساس کند که شما علاقه­ای به او ندارید.         

توجه به آراستگی منزل: خانه را همیشه مرتب نگه دارید و در تمیز کردن آن کوشا باشید. حتی گاهی اوقات با ذوق و سلیقه تغییری در منزل ایجاد کنید تا برای همسر دل­نشین باشد.  

در روایت داریم که اگر خانمی با عشق و علاقه به همسرش خانه را نزئین کند، چنین کاری موجب جلب رحمت خدا شده و او بهشتی خواهد کرد. 

پیامبر اکرم (صلی­الله­علیه­وآله) در مورد ارزش کار در منزل می­فرماید: «خانمی که به  خاطر تزئین منزل، وسیله­ای را جا به ­جا کند؛ خداوند به او با نگاه رحمانی می­نگرد. و کسی که خدا به او نگاه کند هرگز عذابش نخواهد کرد».[1]   

از این روایت می توان این معنا را هم استشمام کرد که چنین کاری کفاره ی گناهان گذشته ی خانم هم خواهد بود. لذا اگر خانمی قصد تقرب به درگاه الهی دارد و دوست دارد گناهانش بخشیده شود ، باید خدمت و محبت به همسر را در اولویت کاری خود قرار دهد. (ادامه دارد ...)

بسم الله الرحمن الرحیم

وظایف آقا در قبال همسر (1)

ورود به خانه با رویی گشاده: وقتی وارد منزل می­شوید با رویی گشاده به همسر خود سلام کرده و از زحمت­های او تشکر کنید. توجه کنید که همسرتان در غیاب شما زحمت­های فراوانی در منزل کشیده. زحمت­هایی که بسیاری از آن­ها از دید افراد ظاهربین و سطحی­نگر مخفی است. گشاده­رویی شما در هنگام ورود به منزل می­تواند تا حد بسیار زیادی خستگی را از تن او بیرون نماید.    

توجه به تغییرات پوششی همسر: همسر شما از یک طرف به خاطر عشق و علاقه­ای که به شما دارد و از طرف دیگر به خاطر میل فطری خود در اظهار زینت و جمال، وقت گذاشته و خود را آراسته کرده است. کمترین کاری که یک مرد می­تواند و باید در مقابل این لطف همسر داشته باشد، توجه به تغییر لباس همسر و تشکر و قدردانی از او و نیز تعریف از لباس و چهره­ی او می­باشد. روی همین حساب با دقت به چهره­ی همسر خود نگاه کنید. این نگاه علاوه بر آنکه بر محبت بین شما می­افزاید، این پیام را به همسر خود منتقل کرده­اید که ظاهر شما برای من دل­نشین است و متوجه تغییرات ظاهری شما هستم.        

در مشاوره­ها بارها خانم­هایی را دیده­ام که به دام ارتباط با جنس مخالف افتاده و یا اینکه از علاقه­ی قلبی خود نسبت به مرد نامحرم رنج می­بردند. وقتی زمینه­ی آن را جستجو می­کردم متوجه می­شدم که یکی از مهمترین دلیل­های این انحراف، نوع رفتار همسر خانم است. آقایی که نتواند به حس خودنمایی خانم پاسخ گوید، آقایی که نتواند با الفاظ عاطفی همسر خود را مجذوب خانه و خانواده نماید، به یقین نمی­تواند خود را مرد زندگی و همسری دلسوز و فهمیده تلقی نماید.

خانمی می­گفت: وقتی برای همسرم زینت می­کنم، توجهی نمی­کند و چیزی نمی­گوید!

خانم دیگری می­گفت: وقتی ـ از روی مهر و محبت ـ به استقبال شوهرم می­روم و یا اینکه خود را آرایش می­کنم، با اخم به من نگاه می­کند و می­گوید دست از این ادا ـ اصول­ها بردار و اینجوری چاپلوسی نکن!     

قدردانی از محبت­های همسر: محبت­های پی­درپی همسر، در حق شما، موجب نشود که حق او را نادیده گرفته و تصور کنید این محبت­ها وظیفه­ی اوست. لذا هر بار که شاهد لطف و محبت جدیدی از همسرتان هستید، از او به شایستگی تشکر و قدردانی کنید. به او بگویید که شرمنده­ی این همه لطف و محبت هستید و از این که این شاهد محبت­های او هستید، از صمیم قلب خوشحالید.    (ادامه دارد...)

بسم الله الرحمن الرحیم

وظایف خانم در قبال شوهر (1)

قبل از ورود همسر به منزل، خود را آراسته کنید و لباس مناسبی بپوشید. وقتی مرد با تنی خسته به منزل می­آید، مشاهده­ی آراستگی خانم تا حدودی خستگی را از تن او بیرون می­کند. همچنین مشاهده­ی آراستگی خانم برای مرد پیام ویژه­ای خواهد داشت. پیام این است که همسرم! در تمام مدتی که نبودی در فکرت بودم. 

وقتی همسرتان از محیط کارش وارد خانه شد با روی خوش به استقبالش بروید و با صدای بلند به او سلام داده و خوش آمد گویی داشته باشید. پیش دستی شما در سلام و خوش آمد گویی موجب می­شود تا اگر کدورتی بین شما بوده به راحتی فراموش شود و نیز تأکید در صدای بلند بدین منظور است که نهاست صمیمیت و محبت خود را به همسرتان اثبات کرده باشید.

اگر همسرتان کیفی در دست دارد کیف را از دستش بگیرید و در جای مناسب قرار دهید.

همچنین اگر همسرتان برای منزل خرید کرده با بی­تفاوتی از کنار خریدش عبور نکنید. بلکه ضمن تشکر و قدردانی از کارش، آن را از دستش بگیرید و بلافاصله در جای مخصوص به خود قرار دهید. این کار شما نشان دهنده­ی قدردانی و میزان اهمیتی است که به کار شوهر خود قائل هستید. تشکر و قدردانی لفظی و عملی شما موجب می­شود تا همسرتان شما را بانویی قدرشناس و مهربان ببیند و تلاش کند تا در رفتارهای خود این محبت و قدرشناسی شما را جبران نماید.

در نقطه­ی مقابل می­بینیم که برخی از خانم­ها اهمیتی برای این­گونه کارها قائل نیستند. وقتی همسرشان از کار روزمرده به منزل باز می­گردد باید این و اتاق و آن اتاق دنبال خانم بگردد! وقتی با خانم مواجه می­شود، او را با سر و رویی به هم ریخته می­بینند که بیش از هر چیز نشان از افسردگی، خمودی و بی­توجهی او به همسر و زندگیش می­باشد.

میوه­ها و چیزهایی که گرفته، روی اپن آشپزخانه می­گذارد و مشغول استراحت می­شود. بعد از ساعتی که چشمش به آشپزخانه می­افتد می­بیند وسایل همچنان دست نخورده در جای خود باقی مانده است! مهمترین پیام این کار برای مرد، عدم تشکر و بی­اعتنایی همسر به لطف و محبتش می­باشد.

از قبل برای همسرتان «چایی» یا «آب میوه» آماده کنید و بعد از ورود، آن را در ظرف مناسبی گذاشته و به او تعارف کنید. سعی کنید در پذیرایی از همسرتان به نوعی رسمی برخورد کنید و همان­گونه که از میهمان پذیرایی می­کنید از شوهر هم بدان صورت پذیرایی نمایید. مثلا اگر چایی می­آورید، استکان و قندان را درون سینی بگذارید و آن را با احترام جلو همسرتان بگذارید.

این رفتارها وقت چندانی از شما نمی­گیرد؛ اما باور بفرمایید یکی از مهمترین رمزهای موفقیت در خانواده­های با نشاط توجه به همین نکات و ظرایف است. اگر چند دقیقه وقت بگذارید و اینگونه به همسرتان محبت کنید یک روز در آسایش و راحتی خواهید بود؛ اما اگر بخواهید از انجام چنین ظرایفی کوتاهی کنید ممکن است ماه­ها در اضطراب و پریشانی باشید.   

 بسم الله الرحمن الرحیم

سه نصیحت خطاب به دکتر آقاتهرانی که حاصل هفتاد سال عمر آیت الله مصباح بود:

1.       خطرناک­ترین و بدترین چیر غرور است. خیال کنی کی هستی! باید بدانی که تو مالک چیزی نیستی. حتی اگر امام عصر (علیه­ السلام) نظری کرد بگو: آقا سخیّ است من هیچی نیستم. علت این هم که آقا را می­ بینیم و نمی­ شناسیم همین غرور است.

2.      بهترین چیز توسل به اما عصر (عجل­ الله­ تعالی­ فرجه) است. مخصوصا توسل مخفی. ریشه­ ی غرور نفسانیت است و توسل نفسانیت را از بین می­ برد.

3.      سحرها یک فرصتی بگذارید و فقط سجده کنید. چون شیطان از سجده فرار کرد ...

 بسم الله الرحمن الرحیم

از شک مقدّس تا شیرینی یقین

حجت الإسلام اعتمادیان نقل کردند:  

در ایامی که جهت تبلیغ در انگلستان بودم، خانمی را دیدم که حادثه­ی عجیبی برایش اتفاق افتاده بود. آن خانم می­گفت:

من مسیحی بودم تا روزی که یکی از دانشجوهای ایرانی به خواستگاریم آمد. او گفت من شیعه هستم و شرط ازدواجم با شما این است که شما هم شیعه شوید.

فرصتی خواستم تا پیرامون اسلام و تشیع تحقیق کنم. بعد از تمام تحقیقاتم همسرم هم پزشک شده بود. خیلی کمکم کرد و همه­ی مسائل برایم حل شد جز یک مسأله و آن موضوع طول عمر امام زمان (علیه­السلام) بود.

ما با هم ازدواج کردیم و بعد از چند سال به حج مشرف شدیم. در منی که برای رمی جمرات می­رفتیم، همسرم را گم کردم. از هر کس با زبان انگلیسی نشانی می­پرسیدم، نمی­دانست.

خسته شدم و گوشه­ای با حال غربت نشستم. ناگهان آقـایی مقابلم آمد که با زبان فصیح انگلیسی صحبت می­کرد. به من گفت: بلند شو برویم رمی جمرات را انجام بده. الآن وقت می­گذرد. بی­اختیار دنبالش راه افتادم و رمی جمرات را انجام دادم.

بعد از رمی جمرات، آن آقا مرا به خیمه رساند. خیلی از لطفش تشکر کردم. او به هنگان خداحافظی فرمود: «وظیفه­ی ماست که به محبان خود رسیدگی کنیم». «در طول عمر ما شک نکن». «سلام مرا هم به دکتر برسان». (به نقل از کتاب میر مهر ص355.)

دیـدار یـار غــایـب دانـی چـــه ذوق دارد * ابری که در بیـابـان بـر تشنـــه‌ای ببــارد

ای بـوی آشنـایـی دانستـــم از کجایــی * پیغــام وصــل جــانـان پیـــونــد روح دارد

سودای عشق پختن عقلم نمی‌پسنـدد * فرمـان عقـل بـردن عشقـم نمی‌گـذارد

باشـد که خود به رحمت یاد آورنـد مـا را * ور نــه کــدام قــاصـد پیغــــام مـا گذارد

 بسم الله الرحمن الرحیم

… و آخرین کلام!

روزها و شب­ها سپری می­گردند و گام به گام به پایان مسافرت دنیایی نزدیک­تر می­شویم. به راستی با خود اندیشیده­ایم که چرا تا این اندازه از خود و فردای خود غافلیم؟! چرا از خویشتن خویش فراری هستیم و به جای قدری درنگ در اعمالمان، خود را مشغول لذّت­ها و سرگرمی­های دنیا می­کنیم. آیا اگر روزگار خود را این­گونه سپری کنیم و خود را به غفلت بزنیم، واقعیّت از ما دور می­شود؟! از یاد که نبرده­ایم منزل بعدی جسم ما «قبر» است و منزل روح ما هم عالم «برزخ»؟ بعد از آن در روز محشر از قبر بیرون آمده و خود را در پیشگاه عدل الهی می­بینیم. درست است که خدای متعال در موضع عفو و رحمت «ارحم­ الراحمین» است، اما هنگام توبیخ و بازخواست «أشدّ­ المُعاقبین» هم می­باشد. در قرآن کریم بارها از جهنم و عذاب خوار­کننده­ی آن یاد شده، همان گونه که بارها از بهشت و نعمت­های کریمانه­ی آن صحبت شده.

خداوند متعال در سوره­ی مبارکه­ی زُمَر از دو گروه بهشتی و جهنمی یاد کرده که به سوی میوه­ی اعمال دنیوی خود حرکت می­کنند. وقتی گناه­کاران را گروه گروه به سوی جهنّم اعمالشان سوق می­دهند، نگهبانان جهنّم با تعجب به آنها نگریسته و می­گویند، وای بر شما! مگر در دنیا کسی نبود که شما را از این روز بترساند؟!

آن­ها که جوابی برای گفتن ندارند، در آتش عذاب الهی رها می­شوند. و وقتی که مؤمنین باتقوی را به سوی بهشت اعمال و عقاید خود سوق می­دهند، درهای بهشت به رویشان باز شده و نگهبانان و خدمت­گزاران بهشت با دیدن آن­ها خوشحال می­شوند و به آن­ها خوش­آمد­گویی می­کنند. اهل بهشت هم که خود را در برابر نعمت­های بی­حساب خدای تعالی می­بینند، از او به خاطر این که به وعده­ی خود عمل کرد و در مقابل اعمال و عقاید پاکشان، بهشت را ارزانی آنها کرد، سپاسگزاری می­کنند.[1]

و این ماییم که جایگاه خود در عالم آخرت را انتخاب می­کنیم. پس بیاییم با تکیه بر تقوای الهی و با استعانت از نماز سرنوشتی زیبا و در خور تحسین برای خود رقم بزنیم. انشاء الله.

ای دل به کـوی عشق گذاری نمی­کنی      اسبـاب، جمـع داری و کـاری نمی‌کنی
چوگـان حکم در کف و گـویی نمی‌زنی        بـاز ظفر به دست و شکـاری نمی‌کنی
این خون که موج می‌زند اندر جگر تو را        در کـار رنـگ و بـوی نگــــاری نمی‌کنی
ترســم کـز ایـن چمن نبـری آستین گل       کـز گلشنـش تحمـل خـــاری نمی‌کنی  
حافـظ بـرو کـه بنـدگی پـادشـــاه وقت        گـر جملــه می‌کنند، تو باری نمی‌کنی

پی نوشتها:   [1]   . سوره­ی مبارکه­ی زمر، آیات 71 الی 74. 

 به نام او که دل دیوانه ی اوست   قلوب عاشقان پروانه ی اوست

السلام علیکِ یا مولاتی یا فاطمه الزهـــــــراء

و علی الإمام الرئوف ، علی بن موسی الرضا  

دست من و عنایت و لطف و عَطای فاطمه     قلب من و محبت و مِهر و ولای فاطمه

طبع  من و قصیده­ی مدح و ثنای فاطمه      جرم من و شفاعت روز جزای فاطمه

گر به زمین زند مرا ، گر به سَما برد مرا           درد اگر عطا کند تا به بلا کشد مرا

پای برون نمی نهم از سر کوی فاطمه         وا نشود  لبم مگر به گفتگوی فاطمه 

به یاد دختر دو ساله ام زینب!

درتاریخ 8/8/88 شب میلاد امام رضا (علیه­السلام) پر کشید و رفت، اما بعد از شش ماه

دربامداد 8/2/89مصادف با شام شهادت صدیقه ی کبری فاطمه ی زهرا(سلام­الله­علیها)

« پیکر بی جانش به دستمان رسید » 

در شب تولد امام رضا (علیه­السلام) از خانه خارج شد تا در مجلس جشن آن امام رئوف شرکت کند. تقدیر الهی بر این بود که در آن شب بارانی در رودخانه غرق شود. هر چه گشتیم خبری از جسدش پیدا نکردیم تا اینکه شش ماه بعد، به لطف حضرت زهرا (سلام­الله­علیها)پیکرش به دستمان رسید.